Venezuela Powers Up: Major Deals with INSA and GE Aim to Rescue Ailing National Grid
By ControlTech Supply Limited TEAM

ونزوئلا نیرو می‌گیرد: قراردادهای بزرگ با INSA و GE برای نجات شبکه ملی برقِ بیمار

دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، در اقدامی جسورانه برای مقابله با سال‌ها قطعی مزمن برق، از دو توافق مهم خبر داده است که می‌توانند زیرساخت برق بحران‌زده این کشور را جانی دوباره ببخشنددولت با همکاری INSA روسیه و غول صنعتی آمریکا، جنرال الکتریک، روی برنامه‌ای بلندپروازانه و چهار ساله حساب باز کرده است تا ۷٬۴۰۰ مگاوات (MW) برق را به سیستم ملی برق (SEN) بازگرداند - رقمی تقریباً معادل نیمی از ظرفیت فعلی تولید برق کشور.

این ارقام داستانی قانع‌کننده روایت می‌کنند. بر اساس توافق با INSA، ونزوئلا توربین‌های ساخت روسیه دریافت خواهد کرد تا نیروگاه برق‌آبی توکوما را که مدت‌ها متوقف مانده است، دوباره فعال و تکمیل کند و بیش از ۲٬۰۰۰ MW به شبکه بیفزاید. اما این تنها آغاز کار است. این توافق همچنین شامل کارهای بهینه‌سازی در نیروگاه ماکاگوا می‌شود و انتظار می‌رود تقویت جامع سراسر مجتمع برق‌آبی بائو کارونی، ۲٬۴۰۰ MW دیگر را احیا کند. برای کشوری که سال‌ها با خاموشی‌های چرخشی دست‌وپنجه نرم کرده است، این ارقام چیزی فراتر از مشخصات فنی هستند - آنها حکم یک خط نجات را دارند.

در همین حال، همکاری با جنرال الکتریک در پی تفاهم‌نامه‌ای اولیه شکل گرفت که در ژوئن ۲۰۲۶ امضا شد و زمینه را برای راهبردی مرحله‌ای جهت احیا فراهم کرد. غول انرژی آمریکا رهبری برنامه‌ای چهار ساله را بر عهده خواهد داشت که هدف آن بازگرداندن ۵٬۰۰۰ MW ظرفیت تولید برق است؛ قرار است نخستین ۱٬۰۰۰ MW ظرف ۲۴ ماه و ۴٬۰۰۰ MW باقی‌مانده طی دو سال پس از آن احیا شود. این نخستین تجربه GE در ونزوئلا نیست - شعبه محلی این شرکت، GE Vernova، خود را برای چنین مقطعی آماده کرده است؛ به‌ویژه پس از آنکه مجلس ملی در اوایل ژوئن ۲۰۲۶ اصلاحات قانونی را تصویب کرد که راه را برای سرمایه‌گذاری خصوصی در بخش برق گشود.

رودریگز در گفت‌وگو با خاویر نگره، روزنامه‌نگار لا دِرِچا دیاریو، این ابتکار را هم ضرورتی عملی و هم مایه‌ای برای غرور ملی دانست. او گفت: «خدمات برق، بنیادی‌ترین خدمت است. آب، بیمارستان‌ها، مدارس، غذا و صنایع کشاورزی به آن وابسته‌اند» و بر آثار زنجیره‌ای‌ای تأکید کرد که برق پایدار می‌تواند در سراسر بخش‌های زندگی ونزوئلایی‌ها داشته باشد. «اینکه بتوانیم سامانه را احیا کنیم و مگاوات بیشتری برای رشد اقتصادی در دسترس داشته باشیم، برای مردم ونزوئلا خبری فوق‌العاده است».

اما رودریگز به جزئیات فنی بسنده نکرد. او این پروژه را در چارچوب روایتی گسترده‌تر از تاب‌آوری و حاکمیت ملی قرار داد و به شنوندگان یادآوری کرد که «در هر مترمربع از قلمرو ملی، داستانی برای گفتن وجود دارد که به نبردها، لشکرکشی‌ها و مبارزات سراسر فرایند استقلال اشاره می‌کند». برای دولتی که مدت‌ها سیاست‌هایش را از دریچه‌ای ضدامپریالیستی تبیین کرده است، طعنه‌آمیز بودن همکاری با یک شرکت کاملاً آمریکایی از چشم ناظران دور نماند - بااین‌حال، فوریت بحران برق ظاهراً از موضع‌گیری‌های سیاسی فراتر رفته است.

آنچه این اعلامیه را به‌ویژه قابل‌توجه می‌کند، مقیاس عظیم این بلندپروازی است. افزودن ۷٬۴۰۰ مگاوات طی چهار سال، برای سامانه‌ای که گرفتار کمبود سرمایه‌گذاری، زیرساخت‌های فرسوده و خرابی‌های مکرر بوده است، جهشی دگرگون‌کننده به شمار می‌رود. توافق با GE به‌تنهایی در نظر دارد طی دو سال نخست ۱٬۰۰۰ مگاوات را احیا کند و سپس برای تکمیل ظرفیت باقی‌مانده شتاب بگیرد- جدول زمانی‌ای که نشان می‌دهد دولت روی دستاوردهای سریع حساب کرده است تا برای تلاش‌های دشوارتر پیشِ رو شتاب ایجاد کند.

برای ونزوئلایی‌هایی که به شام‌های شمع‌روشن و فعالیت کسب‌وکارها با ژنراتورهای پشتیبان عادت کرده‌اند، این توافق‌ها چیزی را ارائه می‌کنند که مدت‌ها کمیاب بوده است: امید. اینکه این توافق‌ها به وعده‌هایشان عمل خواهند کرد یا نه، همچنان مشخص نیست، اما فعلاً پیام کاراکاس روشن است - چراغ‌ها دوباره روشن خواهند شد.

بازگشت به وبلاگ