Comau and Omron Partner for Smarter Automation
By ControlTech Supply Limited TEAM

کماو و امرون برای اتوماسیون هوشمندتر همکاری می‌کنند

در حرکتی که دنیای اتوماسیون صنعتی را بی‌سروصدا به هیجان آورده است، دو نوآور بزرگ - کومائو، استاد ایتالیایی رباتیک با مهارتی چشمگیر در مهندسی ظریف، و رباتیک امرن، غول ژاپنی اتوماسیون که به هوش حسی دقیقش شهرت دارد - تصمیم گرفته‌اند توانایی‌هایشان را با هم ترکیب کنند. این اعلام که اوایل این هفته انجام شد، صرفاً یک توافق همکاری معمولی نیست؛ بلکه دست‌دادنی راهبردی است که هدفش کنار زدن قوانین قدیمی درباره نحوه فکر کردن، حرکت کردن و سازگار شدن کارخانه‌هاست.

بیایید صادق باشیم: رباتیک صنعتی مدت‌هاست از نوعی بحران هویت رنج می‌برد. از یک سو، بازوهای قدرتمندی دارید که می‌توانند با دقتی فرابشری جوشکاری، بلند کردن و رنگ‌آمیزی کنند، اما اغلب مانند نابغه‌هایی تک‌مهارتی و فاقد هرگونه درک موقعیتی عمل می‌کنند. از سوی دیگر، سامانه‌های بینایی و نرم‌افزارهای کنترلی آن‌قدر پیشرفته‌اند که می‌توانند عیبی میکروسکوپی را از فاصله سه متری تشخیص دهند، اما برای ارتباط بی‌نقص با سخت‌افزاری که کار سنگین را انجام می‌دهد مشکل دارند. کومائو و امرن باور دارند حلقه مفقوده را پیدا کرده‌اند - و مصمم‌اند آن را با هم بسازند.

هسته این همکاری بر یکپارچه‌سازی خانواده ربات‌های مقاوم و پربازده کومائو - مانند سری چابک Racer یا خانواده چندمنظوره S - با اکوسیستم مشهور اتوماسیون امرن، به‌ویژه پلتفرم Sysmac و فناوری‌های پیشرفته کنترل هدایت‌شونده با بینایی، متمرکز است. اما اجازه ندهید اصطلاحات تخصصی شما را گمراه کنند؛ چیزی که آن‌ها واقعاً در حال آماده‌سازی هستند، نسل جدیدی از «هوش مشارکتی» است. به‌جای اینکه ربات‌ها کورکورانه مسیرهای ازپیش‌برنامه‌ریزی‌شده را دنبال کنند، سامانه ترکیبی به ماشین‌ها اجازه می‌دهد تغییرات را در لحظه درک کنند - قطعه‌ای جابه‌جاشده، پالتی که از مسیر منحرف شده یا فیکسچری با زاویه‌ای اندکی نادرست - و حرکت‌هایشان را همان لحظه تنظیم کنند، بدون اینکه منتظر بمانند برنامه‌نویس انسانی دکمه «مکث» را بزند.

چیزی که این همکاری را به‌ویژه جذاب می‌کند، ترکیب فرهنگی و فنی آن است. کومائو دهه‌ها تجربه از میدان‌های سخت صنعت خودرو به همراه می‌آورد؛ جایی که سرعت و دوام قابل مذاکره نیستند. امرن نیز تمرکز تقریباً وسواس‌گونه خود بر حسگری، منطق و ایمنی را ارائه می‌کند؛ تمرکزی که در خطوط تولید قطعات الکترونیکی و بسته‌بندی مواد غذایی، جایی که دقت در حد میکرون اهمیت دارد، شکل گرفته است. آن‌ها فقط قابلیت‌هایی به هم اضافه نمی‌کنند؛ بلکه حلقه کنترل را از نو طراحی می‌کنند. بسترهای آزمایشی اولیه نشان می‌دهند که راهکار مشترک می‌تواند زمان چرخه را تا ۲۰٪ کاهش دهد و نرخ دوباره‌کاری را تقریباً یک‌سوم کم کند - اعدادی که چشم هر مدیر کارخانه‌ای را برق می‌اندازند.

اما جاه‌طلبی آن‌ها فراتر از بهره‌وری صرف است. در دورانی که زنجیره‌های تأمین بی‌ثبات‌اند و کمبود نیروی کار ادامه دارد، تولیدکنندگان به‌شدت به سامانه‌هایی نیاز دارند که بتوانند یک‌شبه برای ساخت محصولی متفاوت، کار با ماده‌ای جدید یا همکاری در کنار گروه‌های انسانی دوباره به‌کار گرفته شوند؛ بدون اینکه اپراتورها به مدرک برنامه‌نویسی در حد فورترن نیاز داشته باشند. ائتلاف کومائو-امرن نوید محیطی برای برنامه‌نویسی بدون کد یا کم‌کد را می‌دهد؛ محیطی که در آن اپراتورها می‌توانند وظایف جدید را با حرکت دست یا تبلت «آموزش» دهند و ربات‌ها بقیه کار را از طریق الگوریتم‌های سازگارشونده یاد بگیرند. این همان چابکی اتصال و استفاده فوری است که می‌تواند خط مونتاژی خشک و انعطاف‌ناپذیر را به آفتاب‌پرستی بدل‌شونده در تولید تبدیل کند.

البته شکاکان اشاره خواهند کرد که همکاری‌های اتوماسیون سابقه‌ای پرنوسان دارند - برخی بر اثر دردسرهای یکپارچه‌سازی از بین می‌روند و برخی دیگر در قفل‌شدن به راهکارهای اختصاصی گرفتار می‌شوند. هر دو شرکت به‌خوبی از این دام آگاه‌اند. آن‌ها متعهد شده‌اند رویکردی با معماری باز در پیش بگیرند، با پروتکل‌های ارتباطی استانداردشده - مانند OPC UA و Ethernet/IP - که به‌خوبی با تجهیزات شرکت‌های دیگر کار می‌کنند. به زبان ساده: آن‌ها باغی محصور نمی‌سازند؛ بلکه میدان عمومی پررونقی می‌سازند که ابزارها و ربات‌های دیگر نیز می‌توانند به این جشن بپیوندند.

پذیرش اولیه این فناوری هم‌اکنون در بخش‌هایی بسیار فراتر از صنعت خودرو علاقه ایجاد کرده است - مراکز لجستیک، اتاق‌های تمیز دارویی و حتی واحدهای فرآوری کشاورزی در حال بررسی سامانه‌های آزمایشی این دو شرکت‌اند. در یکی از نمایش‌های هوشمندانه، بازوی کومائو با هدایت سروو بصری امرن، ویال‌هایی با جهت‌گیری تصادفی را از روی سینی لرزان برداشت و آن‌ها را با ظرافت یک ساقی هنگام جابه‌جایی شراب قدیمی در قفسه‌های استریل قرار داد. سریع بود، دقیق بود و - اگر اجازه داشته باشیم این را بگوییم - تماشایش نسبتاً دلنشین بود.

هیچ‌کدام از دو شرکت این پروژه را آزمایشی کوتاه‌مدت نمی‌داند. آن‌ها تیم توسعه مشترکی میان تورین و کیوتو تشکیل داده‌اند و برنامه‌های آموزش متقابلی راه انداخته‌اند که در آن مهندسان اسپرسو را با ماچا و برعکس عوض می‌کنند. انتظار می‌رود نخستین بسته‌های تجاری در اوایل ۲۰۲۷ عرضه شوند و تولیدکنندگان متوسطی را هدف بگیرند که تا امروز به دلیل هزینه‌ها از اتوماسیون پیشرفته دور مانده‌اند. اگر شایعات مربوط به قیمت‌گذاری درست باشند، نقطه ورود می‌تواند به‌طرز شگفت‌آوری در دسترس باشد - راهبردی عمدی برای دموکراتیک کردن رباتیک هوشمند.

در نهایت، این همکاری درباره ساخت بازوی رباتیک بهتر یا کنترل‌کننده‌ای هوشمندتر نیست. موضوع، بازتصور گفت‌وگوی میان ماشین و محیط، میان انسان و ماشین و حتی میان یک ربات و رباتی دیگر است. در جهانی که به اندازه بهره‌وری، تشنه انعطاف‌پذیری است، کومائو و امرن بر این باورند که آینده نه فقط به قوی‌ترین یا باهوش‌ترین‌ها، بلکه به روان‌ترین‌ها تعلق دارد - کسانی که به زبان جهانی سازگاری مسلط‌اند. و اگر نخستین دست‌دادن آن‌ها نشانه‌ای باشد، همین حالا در حال نوشتن فصل‌های بعدی این واژگان‌اند. همراه ما بمانید؛ فضای کارخانه قرار است بسیار جالب‌تر شود.

بازگشت به وبلاگ