Why Your Next Factory Worker Might Not Need a Paycheck (Or a Coffee Break)
By ControlTech Supply Limited TEAM

Γιατί ο επόμενος εργάτης στο εργοστάσιό σας μπορεί να μη χρειάζεται μισθό (ή διάλειμμα για καφέ)

Τι θα γινόταν αν το μεγαλύτερο σημείο συμφόρησης στο εργοστάσιό σου δεν ήταν η εφοδιαστική αλυσίδα ή το κόστος εργασίας, αλλά το λογισμικό μέσα στα ρομπότ σου; Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή όπου το υλικό παραμένει ίδιο, αλλά ο «εγκέφαλος» μπορεί να ξαναγραφτεί πλήρως μέσα σε μία νύχτα . Αυτή είναι η υπόσχεση της Φυσικής Τεχνητής Νοημοσύνης και είναι έτοιμη να ανατρέψει τα οικονομικά της βιομηχανικής αυτοματοποίησης.

Το Παλιό Εγχειρίδιο Κανόνων είναι Παρωχημένο

Παραδοσιακά, η αυτοματοποίηση ήταν ένα παιχνίδι ωμής δύναμης. Αν ένα ρομπότ δεν μπορούσε να χειριστεί μια νέα εργασία, αφαιρούσες το παλιό μηχάνημα και εγκαθιστούσες ένα νέο, ειδικά κατασκευασμένο. Αυτό έκανε την αυτοματοποίηση εφικτή μόνο για εργασίες μεγάλου όγκου και προβλέψιμες. Οτιδήποτε μεταβλητό - όπως ο χειρισμός ενός ελαφρώς διαφορετικού κουτιού ή ενός μαλακού καλωδίου - είτε ήταν υπερβολικά ακριβό είτε αδύνατο να αυτοματοποιηθεί.

Όμως αυτό είναι το ερώτημα που θέτουν σήμερα οι ηγέτες: Τι θα γινόταν αν δεν χρειαζόταν να αλλάξεις το μηχάνημα, αλλά μόνο το «μυαλό» του;

Το Λογισμικό είναι ο Νέος Χάλυβας

Η Φυσική Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει την εξίσωση από «εντατική χρήση υλικού» σε «οριζόμενη από λογισμικό» . Αντί να κωδικοποιούν κάθε κίνηση, αυτά τα νέα συστήματα χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον τους και να προσαρμόζονται σε πραγματικό χρόνο.

Σκεφτείτε τα μαθηματικά: Στις παραδοσιακές εγκαταστάσεις, έως και το 75% του συνολικού κόστους αφορά την αρχική εγκατάσταση και τον εκ νέου σχεδιασμό. Με τη μετάβαση στην αντίληψη και τον επιδέξιο χειρισμό που βασίζονται στην Τεχνητή Νοημοσύνη, οι εταιρείες μπορούν να μειώσουν αυτά τα κόστη εγκατάστασης κατά το ήμισυ . Το οριακό κόστος προσαρμογής ενός ρομπότ σε μια νέα παραλλαγή προϊόντος μειώνεται σχεδόν στο μηδέν.

Μια Σκάλα Πέντε Επιπέδων προς το Μέλλον

Για να διαχωρίσει την επιστημονική φαντασία από τον χώρο παραγωγής, η BCG έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο πέντε επιπέδων για τη Φυσική Τεχνητή Νοημοσύνη :

  • Επίπεδο 1 (Ρητός Προγραμματισμός): Ο παλιός τρόπος. Ακριβής, αλλά άκαμπτος.

  • Επίπεδο 2 (Οπτική Αντίληψη): Τα ρομπότ αποκτούν «μάτια». Μπορούν να βρουν και να αναγνωρίσουν εξαρτήματα μέσα σε έναν ακατάστατο κάδο χωρίς να χρειάζονται έναν τέλεια οργανωμένο τροφοδότη.

  • Επίπεδο 3 (Επιδέξιος Χειρισμός): Τα ρομπότ αποκτούν «χέρια». Μαθαίνουν την ευαίσθητη αφή που απαιτείται για τον χειρισμό καλωδίων ή μαλακών υλικών - εργασίες που παρέμεναν επίμονα χειρωνακτικές για δεκαετίες.

  • Επίπεδα 4 & 5 (Σχεδιασμός και Συλλογισμός): Ο ορίζοντας. Συστήματα που μπορούν να κατανοούν την πρόθεση, να σχεδιάζουν μια ροή εργασιών πολλών βημάτων και να συλλογίζονται σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα.

Λοιπόν, πού βρίσκεται σήμερα η πραγματική αξία;

Η μαγεία συμβαίνει τώρα, στα Επίπεδα 2 και 3 . Απομακρυνόμαστε από έναν κόσμο όπου έπρεπε να χτίσεις το εργοστάσιό σου γύρω από το ρομπότ. Αντίθετα, τα ρομπότ μαθαίνουν επιτέλους να προσαρμόζονται στη χαοτική, μεταβλητή πραγματικότητα του υπάρχοντος χώρου παραγωγής σου.

Αυτό δεν αφορά μόνο τη μείωση του κόστους εργασίας. Αφορά την ευελιξία. Επιτρέπει στις εταιρείες να μεταφέρουν την παραγωγή σε κοντινότερες χώρες χωρίς να υφίστανται την απώλεια αποδοτικότητας 4% έως 15% που συνήθως συνδέεται με την αποχώρηση από κόμβους χαμηλού κόστους Αυτό σημαίνει ότι ένα εργοστάσιο μπορεί να επανεκπαιδεύσει το ανθρώπινο δυναμικό του στον φυσικό χώρο μέσα σε μία νύχτα, σε μια προσομοίωση, αντί να χρειαστούν εβδομάδες για την αναδιαμόρφωση μιας φυσικής γραμμής παραγωγής .

Η Φυσική Τεχνητή Νοημοσύνη αποδεικνύει ότι το πιο δαπανηρό μέρος της αυτοματοποίησης δεν είναι ο χάλυβας και τα σερβομοτέρ. Είναι η αδυναμία προσαρμογής. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα που το λογισμικό είναι μοναδικά κατάλληλο να λύσει.

Επιστροφή στο ιστολόγιο